Zoals gezegd was het na 2,5 maand Australië tijd voor wat nieuws: Nieuw Zeeland!!! Jeeeeh! Na alle verhalen van Lineke, m’n moeder en andere mensen die we tegen zijn gekomen tijdens deze reis, konden we niet wachten om de prachtige natuur met ons eigen ogen te zien.
Voor de ongeveer 30 dagen dat we hier zijn hebben we een campervan/busje gehuurd waarmee we het noorder en zuider eiland door gaan crossen. En dit keer zijn we niet alleen! Annelijne, een vriendin van Levy vanuit Amersfoort en het schoonspringen, reist met ons mee 🙂 We zijn nu ongeveer 1,5 week onderweg en zoals beloofd zouden we jullie weer wat vaker op de hoogte houden. Dus hierbij onze eerste update uit Nieuw Zeeland!

De roadtrip begon in Christchurch op het zuidereiland. Dit was voor de aardbeving in 2011 een levendige stad. Maar nu voelde het meer als een spookstad. Veel gebouwen stonden nog in de steigers, winkels waren verlaten en van de verwoeste panden waren parkeerplaatsen gemaakt. Van kiwi’s (zo worden de bewoners van Nieuw Zeeland genoemd) hoorden we dan ook dat na de aardbeving veel mensen hun spullen hebben gepakt en naar omliggende steden zijn verhuisd.
Hier hebben we dan ook alleen even de stad bekeken en even gesurfd in het aanliggende dorpje Sumner. Vanuit Christchurch zijn we via Akaroa naar Mount Cook gereden. De weg daarnaar toe is echt prachtig. Je komt langs ijsblauwe meren (ik heb nog nooit zulk blauw water gezien) met hoge bergen ernaast en in de verte zie je de besneeuwde bergtoppen van de Zuiderlijke Alpen opdoemen.
Op een camping onderaan de voet van de alpen hebben we onze camper geparkeerd. Dit is veruit de mooiste campingplek die we tot nu toe gehad hebben. Vanuit hier hebben Levy en ik een wandeling gemaakt naar het begin van een gletsjer. Tijdens de hele wandeling van 2,5 uur regende en waaide het als een gek maar het was het zeker waard.
Na Mt. Cook zijn we richting Dunedin gereden, een stadje in het zuid oosten van het zuider eiland. Onderweg hiernaartoe liepen we Rogier tegen het lijf. Een vriend van Levy die we ook in Xian, China hebben gezien. Te toevallig! Hij reist samen met Kelly een meisje uit New Jersey en tot vandaag (24 jan) hebben we eigenlijk met hen samen gereisd. Ieder reed wel op zijn eigen tempo naar het volgende stadje maar ’s avonds stonden we naast elkaar op de camping. Super leuk.

Na Dunedin zijn we via Invercargil naar Te Anau gereden. Van mijn moeder hadden we de tip gekregen om hier de glowworm grot te bezoeken. Dat hebben we gedaan en ik had het niet willen missen. In een donkere grot stap je in een klein bootje en dan gaan alle lichten uit. Boven je zie je opeens ontelbare piepkleine blauwe lichtjes opgloeien. Net alsof je naar een sterren hemel zit te staren. Ik zou daar serieus wel een hele dag kunnen zitten. We mochten zelf helaas geen foto’s maken maar om jullie een idee te geven heb ik een foto van internet geplukt.

Onze volgende stop was Milford Sounds. De weg hiernaartoe staat beschreven als een van de mooiste routes in Nieuw Zeeland en dat is hij met recht. Om de zoveel kilometer zit je in een totaal andere omgeving. Van berg omringde grasvelden, langs grote meren naar regenwoudachtige smalle bergwegen en wintersport uitzichten. Echt schitterend. We zaten alle 3 op het puntje van onze stoel toen we deze weg reden. Door de laaghangende bewolking kregen we er een beetje een droomvlucht gevoel van. Na een nachtje hier geslapen te hebben zijn Annelijne, Rogier een Kelly een cruise gaan doen over de fjord en zijn Levy en ik gaan kayakken. Ook dit was weer zo mooi. Ik kan er niks anders van maken, Nieuw Zeeland is gewoon prachtig. In onze kayakjes kwamen we langs zeehonden en hoge watervallen. We mochten er zelfs onder, dus dat hebben we gedaan. Ze noemden het een glacial facial, haha. Heerlijk verfrissend zo’n douche van gletsjer smeltwater 😉

Na de prachtige natuur werd het tijd om naar de adrenaline hoofdstad van Nieuw Zeeland te gaan: Queenstown. Op mijn bucketlist stond namelijk de canyon swing. Dit is een soort van bungyjump alleen dan met een swing er aan. Je valt 60 meter naar beneden en dan slinger je nog 140 meter door. Dat allemaal met een snelheid van 150 km/u. Na een bungyjump in spanje wilde ik dit wel eens proberen. Ik zou dit eerst alleen doen want Levy wist niet zeker of hij dat wel wilde doen. Maar ging toch met me mee! Jeeh! Onder het motto ‘als je het doet, doe het dan goed’ hebben we gekozen voor een ‘very very very scary’ optie namelijk: met zijn tweeën en op z’n kop. Helaas kunnen wij ons eigen filmpje hiervan nog niet online zetten maar om een idee te krijgen van wat we gedaan hebben kunnen jullie hier een filmpje bekijken: www.canyonswing.co.nz en dan Gimp Boy Goes To Hollywood.

Alsof dit nog niet genoeg was hebben we vandaag het gaafste gedaan wat ik tot nu toe in mijn leven gedaan heb: skydiven. Bij Fox Glacier zijn we samen met Kelly en Rogier in een mini vliegtuigje gestapt die ons naar 16,000 ft bracht. Oftewel 5,3 km!! Compleet met extra zuurstof in het vliegtuig en al. Het uitzicht vanaf deze hoogte is onbeschrijfelijk. Je ziet de kustlijn van het eiland, de alpen (je zit gewoon 2km hoger dan mt cook, de hoogste berg van Australasia!), lake Takepo en alles daar tussenin. Het was zo ontzettend gaaf om vanaf daar uit een vliegtuig te springen, echt geweldig. Ik heb er bijna geen woorden voor. Dus de beste manier om het te laten zien in beeld. Ook hier hebben we een filmpje van maar kunnen we nog niet online zetten. Zodra het kan doen we het!