Om 8 uur ’s avonds kwamen we vanuit Bali aan in Darwin. Eindelijk zijn we in Australië en voor ons gevoel officieel aan de andere kant van de wereld. Alleen moesten we nog door de douane heen en hier zag ik wel een beetje tegen op want je kent het programma “Border securtity” wel hè. En aangezien we op enkele vragen van ons immigratieformulier ‘ja’ hadden aangevinkt dacht ik dat we een lange avond bij de douane zouden hebben waarbij we met een camera op ons gezicht gedrukt van alles moesten uitleggen. Maar gelukkig viel het allemaal reuze mee. Een paar extra vragen beantwoorden en even onze schoenen laten zien en we mochten er doorheen. Tijdens deze vlucht waren we aan de praat geraakt met een Nederlands koppel (Mickie & Paul) uit Eindhoven. Zij hebben ook eerst Zuid-Oost Azië gedaan en gingen nu voor hun gevoel ook eindelijk naar Australië.

Bij het hostel in Darwin aangekomen, waren we een beetje in shock. Het ging er allemaal anders aan toe dan in de hostels in Azië. Waar hostels in Azië juist promoten dat ze rustig en gemoedelijk waren, was dat in Australië juist het tegenover gestelde. Hier had bijna elke hostel zijn eigen bar of nachtclub en had je overal dronken mensen rondlopen die zich aan het indrinken waren voor een avondje stappen. Naast dat dit een shock was, waren ook de prijzen een shock. We waren er in het goedkope Indonesië al voor gewaarschuwd en hadden we er ook met ons budget rekening gehouden. Maar toch was het even schrikken dat een turkse pizza al AUD 12,00 kostte, dit is omgerekend €9,00.

Vanuit Darwin was het de bedoeling om met een campervan naar Cairns te rijden. Omdat Sanne ziek was, was het aan mij de taak om voor haar te zorgen en er voor te zorgen dat wij zo snel mogelijk een campervan hadden om onze weg te naar Cairns te maken. Na wat onderzoek te hebben gedaan om te kopen of te huren, kwam ik op een prachtige deal uit waarbij ik elke campervan kon kiezen (groot of klein) voor maar AUD 5,00 per dag. En omdat ik nog nooit een campervan had gereden, kon ik het niet laten om een zo groot en luxe mogelijke campervan uit te kiezen. Groot genoeg voor 6 personen, keuken, douche, wc, tv, airco, woonkamer en slaapkamer had deze campervan allemaal. Toen het bevestigd was dat ik deze campervan had vastgelegd, was ik net een klein kind (een kleiner kind dan normaal 😉 ) en liet ik Sanne heel blij weten wat ik voor elkaar had gekregen.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het was eindelijk zover, we hadden ons campervan opgehaald en gingen onze eerste meters rijden met dit eigenlijk voor ons te grote voertuig. Ik reed als eerst en ik moet zeggen dat ik een beetje nerveus was omdat het ding zo groot was en ik ook nog eens links moest blijven rijden. Ik had al eens eerder links gereden maar dat was alleen nog maar op de scooter maar nog nooit met een auto, laat staan een campervan. Maar na een half uurtje rijden waren die zenuwen weg en begon ik steeds meer te genieten. Onze eerste bestemming was Litchfield national park, dit was maar een kleine 100 km rijden. Voor Nederlandse begrippen is 100 km best al een eindje rijden maar sommige dagen hebben we 700 km afgelegd in één dag vandaar dat 100 km “MAAR” klein stukje rijden was. Aangekomen bij ons eerste campervanpark moest ik zeggen dat ik wel van dit leven kon genieten, lekker naar toe rijden waar je maar wilde, geen gedoe met hostels zoeken want je huisje heb je immers altijd bij en de sfeer op een camperpark is heerlijk relaxed. Hier hadden wij voor het eerst sinds lange tijd weer echt het gevoel van vrijheid terug gevonden tijden onze reis. In Litchfield park hebben we Tolmer falls bezocht, wat een heel mooi uitzicht had. Het eerste moment dat we dit uitzicht zagen hadden we een beetje het Lion King gevoel wanneer Simba gepresenteerd wordt aan de wereld. We hebben magnetic termite mounds gezien. Dit zijn termiet heuvels, maar niet zomaar een termiet heuvel, de termieten bouwen dit zo dat het altijd van noord naar zuid staat gericht. En als laatst in Litchfield park hebben we Florence Falls bezocht. Zoals de naam al zegt is er een waterval te vinden, maar het had tegelijkertijd ook een natuurlijk zwembad waarbij je zo onder de waterval door kon zwemmen. Die dag was het weer rond de 35 graden en was een snelle duik in dit zwembad met waterval heel verfrissend.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zo hebben we 8 dagen lang van National park naar National Park, van stadje naar stadje gereden. Een paar van die stadjes konden we nog geen eens dorpjes noemen, want je reed het eerste huisje voorbij en voor je kon zeggen welke “stad” je was ingereden was je er alweer uitgereden, zo klein waren ze. De wegen die we hebben gereden liepen dwars door de outback heen, deze wegen konden door de dorre en kale omgeving super mooi zijn maar tegelijkertijd ook heel saai.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Want hier waan je je echt helemaal alleen, het kon namelijk voor komen dat je een uur aan het rijden was en geen mens of auto had gezien. Hierdoor zijn de mensen op de weg ook super vriendelijk, want als je dan eindelijk een auto zag groette de bestuurder je met een handje omhoog. Al met al hebben in totaal 3450 km gereden. En ondanks dat we gedwongen waren om binnen 8 dagen in Cairns te zijn, vonden we het een geweldige ervaring en kunnen we niet wachten tot onze volgende campervan ervaring. Alleen gezien de benzinekosten zal het de volgende keer niet zo’n reus van een campervan zijn.