Na Kyoto hebben we Osaka, Hiroshima en Beppu kort bezocht. Hierna zijn we beland in Fukuoka. Een stad wat bekend staat om zijn vele winkelcentra en uitgaansleven. Maar dat was niet de reden dat we naar Fukuoka zijn gegaan. Toch hebben we even een winkelcentrum bekeken om zo de dag vol te maken. ’s Avonds hebben hetzelfde gedaan met het uitgaansleven. En ik moet zeggen het viel me niet tegen. De muziek was misschien van een jaar of 2 geleden maar het publiek gaat er wel vrolijk op los. Het grappige is, dat ze geen engels spreken maar zodra er een bekend stuk refrein te horen was de hele discotheek stond mee te schreeuwen en te dansen.

Maar nu de reden waarom we in Fukuoka beland waren……BASEBALL!!!!!
Ik wist dat in Japan baseball heel erg populair was en dat het qua niveau in de buurt komt van de Major Leauge Baseball in Amerika. Dus ik wilde dat graag meemaken, het proeven van zo’n sfeer in een dergelijke stadion.
Na kaartjes gekocht te hebben, hebben we gelijk ook maar de kleuren van het thuis team “The Fukuoka Seahawks” gekocht. We hebben dit in vorm van gele en paarse vlaggen gedaan. Niet alleen omdat dat het makkelijkst mee te nemen was maar ook omdat dit het goedkoopst was. We blijven aan ons budget denken hoor ;). Eenmaal bij het stadion aangekomen waren er al een boel mensen die klaar waren om de wedstrijd te zien. Ook heel veel mensen stonden te springen en te schreeuwen bij promotie acties waar er gratis shirts en getekende spullen werden weggeven.
Voor we naar binnen gingen hebben we even bij de KFC, dat bij het stadion zat, een bucket gehaald omdat lekker op te eten tijdens de wedstrijd. Bij onze stoelen aangekomen hadden we goed zicht op het eerste honk en konden we de bal goed volgen als deze ver in het veld geslagen werd.

Ons team “The Seahawks” aanmoedigen

Ik had verwacht dat ik het wedstrijdverloop saai zou vinden aangezien we in Nederland gewend zijn aan sporten die continue doorgaan. Bij baseball is dat dus anders, er wordt gegooid en het spel staat weer een paar seconden stil. Zo kunnen de werper en de slagman zich weer opladen voor de volgede gooi en slag. Tussen deze momenten door komt het publiek tot leven en moedigt het team of de speler aan.  Dit doen ze met trompetten, trommels en fanspullen die lawaai kunnen maken. En dit doen ze dan niet door elkaar heen maar heel netjes en bijna op commando in koor. Heel vet om te zien en om te horen hoe ze dit doen.
Zoals je waarschijnlijk weet heeft een baseball wedstrijd 9 inningen. Aan het begin van de 7de inning gebeurde er iets heel bijzonders. Het viel ons op dat opeens iedereen om ons heen en het gehele stadion ballonnen begonnen op te blazen. We hadden geen idee waarom dat was. Halverwege de 7de inning, toen de Seahawks aan de beurt waren om te slaan, werd het duidelijk. Om hun team het laatste zetje te geven hadden de supporters nog een yell en lieten ze allemaal tegelijk hun ballon los. Het was cool om te zien hoe duizenden mensen dit deden. Helaas had dit niet het gewenste effect om dat de Seahawks met 5-3 verloren. Toch waren de mensen niet boos of heel erg teleurgesteld en konden de fans van de tegenpartij gewoon vrij rondlopen om hun weg terug naar huis te vinden. Was dit maar ook zo in Nederland met voetbal wedstrijden bedacht ik me gelijk. Maar over het geheel gezien hebben wij erg genoten van de wedstrijd en vooral van de sfeer rondom de wedstrijd. We hebben nog net geen seizoenskaarten gekocht ;).

De volgende dag zijn we naar Okinawa gegaan. Dit tropische eiland van Japan kun je op twee manieren bereiken, met de boot waarmee je 16 uur bezig bent en met het vliegtuig waarmee je 3 uur kwijt bent. Ik hoef natuurlijk niet uit te leggen welk vervoersmiddel we gekozen hebben. Op Okinawa hebben we onze laatste dagen in Japan gespendeerd en ook met één doel. Het mooiste aquarium van de wereld bezoeken. Na een busrit van 2 uur kwamen we aan bij het aquarium. In het begin van het aquarium wordt er uitgelegd en laten ze zien hoe het onderwaterwereld te werk gaat. Dit was opzich niet zo boeiend mede omdat we dit ook in Seaworld op Curacao hebben gezien. Maar heel slim hadden ze het beste voor het laatst bewaard. Na een kleine wandeling waarmee we een verdieping of 3 á 4 onder de grond aankwamen zagen we een immens grote glazen wand. Achter de glazen wand zwom een van ’s werelds grootste zeedieren rond. Walvishaaien, manta ray’s, haaien en dolfijnen. Ook zwommen er diverse grote scholen vissen rond.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dit was echt indrukwekkend om te zien vooral het stuk aquarium waarbij het glas over je heen loopt en je als het ware in een glazen tunnel staat. Eerst had ik het niet helemaal door tot ik merkte dat ik opeens in het donker stond. Bleek er een grote walvishaai over me heen te zwemmen. En op dat moment besef je dan echt dat wij mensen maar klein zijn ten opzichte van de rest van het natuur. Verder hebben we ook een dolfijn show gezien en hebben we even onze voeten gerust op het stuk strand dat bij het aquarium hoorde.

Dit alles was een leuke en relaxte manier om Japan mee af te sluiten en ons klaar te maken voor het wat hectischere Indonesië. Dus bij deze zeg ik “Sayonara Japan” en “Selamat datang Indonesia”.