Zoals beloofd het laatste (en leukste) eiland 😉

Koh Tao
Het laatste eiland wat we hebben aangedaan in Thailand was Koh Tao. Wat een verademing is dit eilandje. Het is heel klein maar heel gemoedelijk, vriendelijke mensen en er hangt niet de asociale uitgaangscultuur die er op Koh Samui wel hangt. Op Koh Tao wilden we ons Open Water brevet halen. Van mijn broertje hadden we de tip gekregen om naar Impian Divers te gaan. Hij is hier vorig jaar geweest en de eigenaar van de duikschool lijkt op onze vader. Dat leek me genoeg om er eens te gaan kijken. Toen we op Koh Tao aankwamen zijn we rechtstreeks naar Impian Divers gelopen. Robert, de eigenaar, kwam ons al tegemoet en hij lijkt inderdaad op mijn vader. Ook een indo, kaalgeschoren hoofd en dezelfde lengte. Heel grappig.
Levy wist eerst niet zeker of hij het brevet wilde halen maar na met Robert gesproken te hebben was hij een stuk enthousiaster! Hij zou starten met een proefduik en dan bekijken of hij door zou gaan. Omdat ik de cursus sowieso ging doen kregen we 3 overnachtingen gratis aangeboden. (Als Levy de cursus ook af zou maken kregen we er 5.) En ik kan je zeggen ze zorgen goed voor hun cursisten bij Impian. We hebben echt een hele grote, schone, mooie, nieuwe kamer gekregen waar we alles mochten doen wat we wilden. Robert betaalde toch 😉

Eden, Levy & Ruth

Om te vieren dat we een mooie kamer hadden en ons duikbrevet zouden gaan halen zijn we lekker gaan eten bij een hutje op het strand. Tot onze verbazing liep Ruth (1 van de tweeling die we in Phuket hebben leren kennen) over het strand! We hebben weer een aantal leuke avonden/nachten met hen gehad 🙂

De volgende dag begon onze cursus. Samen met 2 andere Nederlandse jongens (Tim & Stijn) zaten we in een klasje bij instructeur Paul. Nadat we op de duikschool alle materialen gepast hadden (je gelooft t niet maar mijn vinnen, ik mag geen flippers meer zeggen, waren maat 34-35) was het tijd om naar de boot te gaan. We werden vlakbij minuten drijven zonder materialen en nog wat klaaroefeningen. Zodra iedereen dit onder de knie had zijn we met volledige bepakking naar het strand gezwommen. Hier kregen we de eerste onderwateroefeningen uitgelegd: 2e trap vinden onderwater, masker vol laten lopen met water en weer klaren en nog een paar andere dingen die ik nu al niet meer weer. Het ging bij ons alle 4 goed en we mochten ’s middags onze eerste duik maken. Na de eerste dag/duik was Levy nog enthousiaster geworden en besloot de cursus af te maken. We mochten nu dus 5 i.p.v. 3 nachten in ons fijne resort blijven.
De tweede dag bestond uit theorie, een video met vragen, ons huiswerk nakijken (dit was Levy’s favoriete onderdeel) en één duik. Hier leerden we neutraal te blijven hangen onderwater, zwemmen zonder masker, de alternatieve 2e trap te gebruiken en het slepen van een bewusteloze duiker.
Op de laatste dag hebben we 2 duiken gemaakt. De laatste was veruit te mooiste. We wisten allemaal wat we moesten doen en hadden denk ik meer vertrouwen. Ook was het zicht een stuk beter en stond er geen sterke stroming waardoor we echt op ons gemak konden genieten van de duik. Een goede afsluiter dus. Na de duiken was het tijd om te bewijzen dat we echt Open Water Divers waren. Aan de hand van een examen van 50 meerkeuze vragen werd dit getest. En… we zijn allemaal geslaagd!! Whoop whoop! Levy en ik zijn dus officieel Open Water Divers en mogen nu in de rest van de wereld zelf duiken tot 18 meter. Super leuk!

Levy, Sanne, Paul, Stijn & Tim

Om de onderwater wereld in Thailand nog een laatste keer te zien ben ik gaan snorkelen bij …. Levy kon niet mee omdat hij een wond had aan zijn knie die droog moest blijven. Dus ik ging in mijn eentje. De eerste 15 minuten waren super, beetje vissen bespieden, filmen, beetje rondjes zwemmen en genieten van het moois onderwater. Omdat Levy aan de kant zat besloot ik nog een klein stukje de andere kant op te zwemmen om daar te kijken wat er allemaal onder water leefde.. Nou dat heb ik geweten. Helemaal één met het water en de vissen zwom ik over een ondiep stukje koraal. Op (ik schat) een meter afstand zie ik rechts opeens een wat grotere vis (ongeveer 1,20m) aan komen zwemmen. Cool denk ik een haai die ga ik filmen.. Dus ik pak de onderwatercamera en richt hem op de haai. En toen kwam in eens het besef.. een HAAI!!! OMG! ik ga helemaal niet filmen, ik ga zwemmen, heel hard zwemmen. Ik denk dat ik in mijn leven nog nooit zo hard gezwommen heb. Helemaal buiten adem en gestrest kwam ik dat water uit. Met grote ogen kwam ik bij Levy aan: ik zag een HAAI! Hij heeft me nog nooit zo gestrest gezien als toen. Niks speciaals hoorde ik achteraf. Het zijn zwartpunt rifhaaien die daar vaker voorkomen en niks doen. Maar serieus, het wat net als in een film. Ik hoorde het Jaws muziekje al en zag hele taferelen voor me. Ik vechtend met die haai.. maar gelukkig heeft de haai het overleefd 😉 Het was wel een mooi verhaal om de onderwaterwereld van Thailand mee af te sluiten.

Hij was echt zo groot!!

Onze volgende stop wordt Ayutthaya, vanuit daar gaan we door naar Chang Mai en zo naar Laos. Maar hierover lezen jullie binnenkort meer!