Na onze geweldige dag crossen besloten we richting het zuiden van Thailand te verhuizen. Het uiteindelijke doel was om naar Phuket te gaan. Dit ligt in het Andaman gedeelte. Omdat dit stuk met de trein ruim 14 uur duurt, kozen we ervoor om deze etappe in stukken op te delen. We gingen van Bangkok (BKK) naar Hua Hin, van Hua Hin naar Prachuap Khiri Khan (PKK) en van Prachuap Khiri Khan naar Phuket.
De treinreis van BKK naar Hua Hin zou 5 uur duren. We lazen over Hua Hin dat het leuke uitgaansgelegenheden bood en dat het in potentie een beetje te vergelijken was met de Costa Brava. Dit bleek achteraf gezien een grote fout. De rit er naar toe begon met een vertraging van 50 minuten waardoor we uiteindelijk 2 uur later dan gepland aankwamen. Maar dit werd snel goed gemaakt door de mooie groene en bergachtige vergezichten waarop wij getrakteerd werden.
Aangekomen in Hua Hin liepen we naar een hostel die we uit de Lonely Planet gekozen hadden. Deze kamer zag er in eerste instantie super goed uit waardoor we meteen ja zeiden. Na nadere inspectie waren we toch een tikkeltje teleurgesteld. Als er een UV lamp in de kamer had gestaan waren we denk ik gillend weggerend.. Een lesje geleerd voor de volgende keer.
Eenmaal uitgepakt, gedouched en weer aangekleed wilden we het leuke nachtleven van Hua Hin ingaan. De start was een leuk restaurant, S.O.S. genaamd, dat een schippersthema had. En het was geen amateuristisch schippers thema. Het restaurant was namelijk van het Hilton hotel wat er aan vast zat. Dat wisten wij ook pas toen wij de rekening zagen na het overigens lekkere eten.
Tijdens het eten heb ik af en toe de wedstrijd Djokovic tegen Nadal gekeken, wat een spannende wedstrijd was dat en ik was dan ook heel blij dat Nadal had gewonnen. Na het etentje en drankje wilden wij de stad gaan verkennen in de hoop dat we een leuk barretje of cafetje zouden vinden waar een even een drankje en wat dansmoves konden uit proberen. Maar hier komt het, hoe langer we rond liepen hoe raarder de sfeer werd. Althans voor ons werd de sfeer raar. We zagen alleen maar oude blanke mannen met jonge thaise vrouwen en sommige zelfs met ladyboys. Bij ons ging meteen een belletje rinkelen en kwamen direct tot de conclusie dat dit niet Hua Hin maar (op z’n haags uitgesproken) Hoeah In was. Deze stad blijkt ’s avonds tot leven te komen voor de oudere mannen die geen geluk hebben bij de vrouwtjes in eigen land en dus hun geluk maar afkopen bij de vrouwen hier in Thailand. Zodra wij dit door hadden, wilden we eigenlijk zo snel mogelijk weg. Snel zijn we weer teruggegaan naar ons hostel om de volgende dag direct te vertrekken.
Na Hoeah In zijn we per trein doorgereisd naar Prachuap Khiri Khan, een vissersstadje verder naar het zuiden. We kwamen hier ’s avonds wederom met vertraging aan (lang leve de Thaise NS of TS moet ik zeggen). Maar de vertraging woog op tegen de sfeer wat het dorpje uitstraalde. Heel anders dan die van Hua Hin. Deze sfeer was veel gemoedelijker en meer relaxt. We hebben onze spullen gedropt en zijn de stad gaan verkennen. We kwamen er gelijk achter dat de meeste inwoners van de stad zich verzamelden op 1 van de 2 night/food markets. Dit om nog wat ingredienten te kopen of gewoon om avond te eten. Wij liepen door naar de tweede fishmarket aan de boulevard. Op weg naar deze markt werden we en voornamelijk ik door m’n donkere huidskleur aangestaard. Er werd in de Lonely Planet al gewaarschuwd dat dit stadje niet veel toeristen zag, laat staan een donkere. Maar geen moment voelde ik me ongemakkelijk. De mensen lachte vriendelijk en groette me ook vriendelijk als ik ze aankeek. Zo voelt een Bnn’er zich blijkbaar haha, het was wel cool hoor. Omdat PKK bekent staat om zijn visgerechten, hebben wij bij een standje voor een salade met garnalen en inktvis gekozen. Temidden van alle locals hebben we genoten van de lekkere gerechtjes. De eerste minuten waren wij de dieren in een dierentuin, maar daarna was het gedaan met het staren. 
De volgende dag wilden we de stad in daglicht zien en hebben we twee fietsen gehuurd. Ons doel was om langs 7 bezienswaardigheden te fietsen. Maar om jullie niet langer te vervelen zal ik hier de volgende keer meer over vertellen.
To be continued…..
